Wij zijn de Vereniging van Ervaringsdeskundigen.

Ervaringsdeskundigheid kent nog niet zo’n lange geschiedenis, en zeker niet als een verschijnsel dat naast wetenschappelijke en professionele kennis een gelijkwaardige rol speelt in het herstelproces van mensen die kampen met lastige levenskwesties. En tijdens die korte geschiedenis zijn de ontwikkelingen nog nooit zo snel opeenvolgend geweest als nu, en dat is toe te juichen. Er gebeurt iets! Maar daaraan kleven, natuurlijk, ook risico’s. Lastige kwesties. Als ontwikkelingen snel gaan betekent dat soms dat niet iedereen het tempo kan bijbenen. Dat er gezocht moet worden, en dat zoeken leidt niet altijd tot een “direct vinden”: tasten, aftasten, proberen, ballonnetjes oplaten en ballonnetjes doorprikken, positie zoeken en positie verwerven, erkenning vinden en soms even verliezen, zoeken naar nieuwe verhoudingen.

Laten we eens even aannemen dat “Ervaringsdeskundige” een beróep is: een zaak waar overigens zeker niet iedereen het mee eens is. Maar laten we dat voor nú eens even aannemen. Ieder beroep dat zich als nieuw erkend vakmanschap manifesteert heeft zich altijd al met dergelijke lastige kwesties geconfronteerd gezien. Of het nu gaat om de “zilversmid” die zich succesvol ontwikkelde als verbijzondering van het beroep “smid”, of om de ballonvaarder die zich nooit heeft weten te ontwikkelen als een autonoom beroep maar in verdienstelijk amateurisme bleef steken. Of om de effectenhandelaar of de machinebankwerker. Al die beroepen hebben een ontwikkeling doorgemaakt vóórdat ze werden erkend als levensvatbaar beroep. Of, als je wilt, als een levensvatbare verschijning. En dat leidt tot discussies. Tot verschillen van mening over details rond positie, rol, verantwoordelijkheden. Maar ook tot verschillende visies over de vraag hoe het vakmanschap precies moet worden ingevuld. Die discussies zijn nuttig, broodnodig zelf. Pas als die succesvol zijn gevoerd en tot voldoende gemeenschappelijk fundament hebben geleid kan een activiteit uitgroeien tot een volwassen beroep. Maar alleen als ze gestuurd, geleid worden gevoerd, en door allen die bij de ontwikkeling zijn betrokken.

Ervaringsdeskundige een “beroep”. Of niet? In ieder geval een “fenomeen”, een “verschijnsel”, waar niemand meer omheen kan. Wat we nu zien in de ontwikkeling van fenomeen tot beroep is dat met betrekking tot Ervaringsdeskundigheid de nodige versnippering in discussies plaats vindt.

De Vereniging van Ervaringsdeskundigen heeft zich ten doel gesteld om hierin eenheid te brengen. We nodigen iedereen die hier een positieve bijdrage aan wil leveren van harte uit om zich bij ons aan te sluiten als lid van onze vereniging!

Beleidsstuk bestuur 2016